Hilmi Dede

                    

 

                  -1-

 

Âyine tuttum yüzüme, Ali göründü gözüme
Nazar eyledim özüme, Ali göründü gözüme

 

Âdem Baba Havva ile, Hem Allemel’esmâ ile
Çerhi felek semâ ile, Ali göründü gözüme

 

Hazreti Nuh Neciyyullah, Hem İbrahim Halilullah
Sinâ’da Kelimullah, Ali göründü gözüme

 

İsâ’yı Ruhullah oldur, İki âlemde Şah oldur
Müminlere penah oldur, Ali göründü gözüme

 

Ali evvel Ali âhır, Ali bâtın Ali zâhir
Ali tayyib Ali tahir, Ali göründü gözüme

 

Ali candır Ali canan, Ali dindir Ali iman
Ali Rahîm Ali Rahman, Ali göründü gözüme

 

Hilmî gedayi bir kemter, Görür gözüm dilim söyler
Her nereye kılsam nazar, Ali göründü gözüme

 

                      -2-

 

Dost cemâlin görmeğe, Her bir âzam göz oldu
Pâyine yüz sürmeğe, İçim dışım yüz oldu

 

Cûş etti can aşk ile, Doldu gönlüm zevk ile
Buldum yâri şevk ile, Geceler gündüz oldu

 

Dost iline varmağa, Varup yâri görmeğe
Kalmadı dere tepe, Dört yanım dümdüz oldu

 

Dağ u sahrâ serteser, giydi yeşil câmeler
Rindane iyd-i ekber, Çün bu gün nevrûz oldu

 

Her eşyâ bir harf olmuş, Hem mazruf hem zarf olmuş
Aceb ilm-i sarf olmuş, Bir nokta bin söz oldu

 

Kalmadı gayri ağyâr, Yar ile doldu diyâr
Ref’ oluben bir ü târ, Her taraf efrüz oldu

 

Hilmiyâ bâzâra gel, Nakd-i cânın ver evvel
Gevher-i aşk ezel, Sanma kim ucuz oldu

 

              -3-

 

Gönül keştîsiyle bahr-i mihnette
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali
Emvâc-ı firkatle hâl-i hayrette
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ ali

 

Sensin bize dâim hallâl-i müşkil
Sensin eden bizi necâta vâsıl
Koyma bizi bahr-i elemde sâfil
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali

 

Şâd olsun gönlümüz gamdan kurtulsun
Gam yerine zevk u mahabbet dolsun
Senin âşıkların ağlarken gülsün
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali

 

Lütfundan yolumuz eyle küşâde
Bu kulların gamdan olsun âzâde
Deryâ-yi hayrette gönül üftâde
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali

 

Sensin benim ancak hısn-ı hasînim
Senden meded diler kalb-i hazînim
Berde vü bahirde sensin muînim
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali

 

Ey dâver-i âlem ey zât-ı ekrem
Eyle bizi lûtf u feyzinle hurrem
Sensin bana matlûb seni isterem
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali

 

Ey dâver-i âlem ey zât-ı ekrem
Eyle bizi lûtf u feyzinle hurrem
Sensin bana matlûb seni isterem
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali

 

Afveyle cürmümüz eyle şefâat
Zâhir bâtın sensin Şâh-ı velâyet
Hilmî kulun diler senden mürüvvet
Girdâb-ı gamdayım yetiş yâ Ali

 

             -4-

 

Zümre-i nâçîzleriz bende olup Hayder’e
Şîr-i Hudâ Mürtezâ safşiken ü safdere

 

Haybet-i Lâfetadan arz u sema titredi
Şiddet ile urunca penceder-i Hayber’e

 

Dest-i velâyet ile salladı Zul fikar’ın
Kesti yedi kat yeri darbedicek Anter’e

 

Şah-ı Velâyet Ali cümlemizin serveri
Kanberiyiz tâ ebed Kanber olan Kanbere

 

Kalbi seliminde çün hubbu Ali olanlar
Verdi Hüseyn aşkına bakmadı cân ü sere

 

Râhı mahabbetinde mest-i mey-i aşkolur
Cennet-i adn içinde talib olan kevsere

 

Mevt ü hayat elinde ol veli-i mutlakın
Mürdeler ihya olur kum deyicek makbere

 

Cennet ü duzah anın emrine fermanberi
Eyleye taksim o dem hâkim olub mahşere

 

Tâ ki çıkar nisbeti silsile-i ahdimiz
Âl-i Ali’den hemin Hazreti Peygambere

 

Mürşidimiz Muhammed rehberimiz Ali
Âşık olan can verir mürşid ile rehbere

 

İlk cihanda ebed kaygu çeker mi dahi
Sen ki şef’i olasın Hilmî gibi kemtere

 

              -5-

 

Âbidân-ı Mustafâ’yız biz Hüseynîlerdeniz
Âşıkan-ı Mürtezâ’yız biz Hüseynîlerdeniz

 

Bâşımız top eyledik şâh-ı şehîdan aşkına
Can feda-yi Kerbelâ’yız biz Hüseynîlerdeniz

 

Nola mecrûh eylese a’dâ bizim endâmımız
Mest-i sahbâ-yi cefâyiz biz Hüseynîlerdeniz

 

Tîr-i ta’n-ı zâhide kıldık hedef biz sînemiz
Hâsıl-ı derd ü belâyız biz Hüseynîlerdeniz

 

Âteş-i Hubb-i İmâmeyn ile yansun cismimiz
Sûz-i aşka mübtelâyız biz Hüseynîlerdeniz

 

Hamse-i ehl-i kisâdır serde tâc-ı fahrımız
Derviş-i bâb-ı rızâyız biz Hüseynîlerdeniz

 

Hacı Bektaş-ı Veli’dir pîrimiz Hilmi Dede
Bende-i Âl-i abâ’yız biz Hüseynîlerdeniz

 

           -6-

 

Hanbağı’na kurulmuş âşıkların otağı
Gülzâr-ı aşk olubdur aşk ehlinin durağı

 

Gel pîr evine âşık eyle özünü puhte
Yanuptur aşk od’una erenlerin ocağı

 

Hak nûr-i kudretinden lûtf eyleyüb uyarmış
Mahşerde dahi sönmez âşıkların çerâğı

 

Mescûdumuz cemâl-i yâr olduğun nihan tut
Fâş olmasun bu esrar vardır yerin kulağı

 

Gir kalb-i mü’mine sen her cânibe sücûd et
Tefrîk olur mu beytin etrâfı sol u sağı

 

Hilmî özün hemişe dervîş-i derdmend et
Dostun müdâm oluptur derdli gönül konağı